‘Julieta’ – [5/8]

9Η Julieta έχει να μάθει νέα της κόρης της εδώ και 12 χρόνια, και μια τυχαία συνάντηση στο δρόμο θα κλωτσήσει το νήμα για να μας  ξεδιπλώσει την ιστορία της ζωής της.

H πιο ώριμη (και πιο αγαπημένη μου) περίοδος της φιλμογραφίας του Pedro Almodóvar ξεκινάει το 2004 με το ‘Κακή Εκπαίδευση’ και φτάνει μέχρι το 2011 και το ‘Δέρμα που Kατοικώ’. Στη συνέχεια, το κακό παιδί του ισπανικού σινεμά μας έδωσε το ‘Δεν Kρατιέμαι’ – μια ανούσια, άλλα απολαυστικά ανάλαφρη, κωμωδία – και φέτος μας ταξιδεύει στο χρόνο, επιστρέφοντας στο ύφος μια παλιότερης δημιουργικής του περιόδου με τη Julieta – μια ταινία με δυνατούς γυναικείους χαρακτήρες και έντονα μελοδραματικά στοιχεία που μοιάζει να ακολουθεί τα χνάρια που έχουν αφήσει πίσω τους τα ‘Ψηλά Τακούνια’ και το ‘Μυστικό μου Λουλούδι’ των ’90s.

Η Julieta δε θα απογοητεύσει, αλλά ούτε και θα ξετρελάνει τους θαυμαστές του μεγάλου Ισπανού auteur, ο οποίος αυτή τη φορά επενδύει ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά στις ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστριών του, με την Adriana Ugarte και την Emma Suárez να βρίσκονται σε μια ευγενή άμιλλα μεταξύ τους, ενσαρκώνοντας αμφότερες εξαιρετικά την κεντρική ηρωίδα της ταινίας σε διαφορετικές ηλικιακές φάσεις της, ενώ τα βλέμματα τραβά η εμβληματική Rossy de Palma, η οποία είναι σχεδόν αγνώριστη σε έναν πολύ διαφορετικό δευτερεύοντα ρόλο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s